Polityka energetyczna do wymiany
Strategią energetyczną dla Polski powinien być Narodowy Program Rozwoju Gospodarki Niskoemisyjnej przygotowywany przez resorty gospodarki i środowiska - uważa Społeczna Rada Narodowego Programu Redukcji Emisji, której pracami kierują przewodniczący prof. dr hab. inż. Jerzy Buzek, wiceprzewodniczący prof. dr hab. inż. Michał Kleiber, wiceprzewodniczący dr inż. Janusz Steinhoff i sekretarz generalny dr hab. inż. Krzysztof Żmijewski, prof. PW.
Znowelizowana polityka energetyczna musi uwzględniać obszary gospodarki, które nie zostały do tej pory zdefiniowane np. gaz łupkowy, a także powinna określić bilans energetyczny kraju do 2050 roku definiując na nowo jakie surowce energetyczne, źródła energii będą kształtować przyszłość gospodarczą kraju.
Pilna jest też aktualizacja prognoz cen energii i surowców w oparciu o które planowane będą inwestycje. Dokument powinien jasno określić cel główny oraz cele cząstkowe dla poszczególnych podsektorów gospodarki w szczegółowo określonym horyzoncie czasowym. Unia Europejska przygotowała dla swojej strategii energetycznej dokument „Energy Roadmap 2050”, który zakłada co najmniej 40 proc. udział energii odnawialnej w bilansie energetycznym oraz wzrost efektywności energetycznej o 30-40 %. „Energy Roadmap 2050” stanowi dla Polski trudne wyzwanie w zakresie realizacji inwestycji energetycznych. Polska nie ma aktualnej strategii energetycznej dostosowanej do założeń polityki europejskiej. Już obecnie można zaobserwować niepokojące spowolnienie nowych inwestycji. Skutki funkcjonowania polskiej energetyki wysokoemisyjnej będą odczuwalne w sposób znacznie bardziej dotkliwy niż w postindustrialnych, mniej produkujących krajach. Potrzebna jest nowa Polityka Energetyczna Polski, która będzie nie tylko kompatybilna z celami UE, ale uwzględni także rozwój narodowego potencjału energetycznego i zrównoważony rozwój gospodarki.
